Deponiji Vinca

Deponija Vinca se nalazi na teritoriji prigradske opštine Grocka i udaljena je 15 km od centra Grada Beograda. Deponijski kompleks se trenutno prostire na ogradenoj površini od 68 hektara, od cega 35-40 hektara trenutno predstavlja površinu za odlaganje otpada. Zemljište u sklopu deponije je u vlasništvu Grada Beograda, dok su zgrade i oprema u vlasništvu Gradske Cistoce.

Pristup deponiji omogucuje 3km dugacak i 6m širok asfaltni put koji se nakon rekonstrukcije, trenutno nalazi u dobrom stanju. Deponija se nalazi u levkastoj dolini površine 200 hektara formiranoj Ošljenskim potokom:

Vršenje usluga na Deponiji Vinca

Kvalitet vršenja usluga na deponiji Vinca je znatno poboljšan tokom proteklih nekoliko godina i upravljanje deponijom je na visokom nivou. Kao rezultat toga deponija u Vinci je danas medu kvalitetnijim gradskim deponijama na prostoru Centralne i Istocne Evrope. Ovakvo stanje je odraz proaktivnog upravljanja od strane sadašnjeg operatera.Jedan od primer kvalitetnog upravljanja je i izrada operativnog pravilnika u kome se navode procedure za pristup deponiji, merenje mase otpada, istovar otpada, sabijanje otpada, nanošenje pokriva, opšte održavanje deponije i dr.

Uprkos unapredenom upravljanju deponijom, buduci operator ce se suociti sa puno izazova:

• izgradnja objekta za tretman procednih voda;
• proširenje deponije van trenutnih granica u skladu sa Generalnim Planom Grada Beograda koje mora biti izvršeno u skladu sa relavantnim direktivama Evropske Unije; i
• izrada i implementacija plana za produženje korisnog veka upotrebe.

Ovi izazovi ce zahtevati dodatne investicije kao i, trenutno nepostojeci, nivo upravljacke strucnosti.

Životna sredina

Lokacija na kojoj se nalazi Vinca je hidrogeološki pogodna za deponovanje otpada:

• deponija se nalazi unutar jasno definisanog sliva;
• ne vrši se crpljenje podvodnih voda na teritoriji sliva;
• procedne vode sa deponije se odvode u mocvarnu oblast; i
• deponija je vizuelno neprimetna sa teritorije naselja koja se nalaze u blizini deponije.

Otpuštanje deponijskog gasa kroz vode i blato je uocljivo na deponiji. Flora u okruženju deponije trpi, u ogranicenom obimu, negativne posledice zbog prisustva deponijskog gasa. Analiza deponijskog gasa koja je izvršena 2002. godine na površini deponije i u okruženju je pokazala da je koncetracija metana manja u starijim delovima deponije, a veca u gasu sa novijih delova deponije. Sadašnji teren za odlaganje otpada ima potencijal da u sledecih 15-20 godina produkuje gas sa visokom koncetracijom metana.

Nedostatak objekata za tretman procednih voda i sakuplanje deponijskog gasa rezultira nedopustivim zagadenjem životne sredine, te ce ovi nedostaci morati da budu uklonjeni u procesu proširenja deponije.